Op 11 december 2003 oordeelde het Europese Hof van Justitie dat een verbod op de verkoop van voorschriftvrije geneesmiddelen via het internet indruist tegen het Europese recht inzake het vrije verkeer van goederen. Sinds dat vonnis is de discussie over de internetverkoop van geneesmiddelen niet meer uit de media weg te denken.

Onder druk van Europa zag de Belgische Wetgeving zich genoodzaakt om haar wetgeving aan te passen aan de Europese richtlijnen. In 2006 werd er een opening gemaakt voor de verkoop op afstand van niet-voorschriftplichtige geneesmiddelen. De concrete uitwerking hiervan diende te gebeuren in een Koninklijk Besluit.

Meer dan twee jaar later zijn de aanpassingen een feit en wordt het KB gepubliceerd. De verkoop van medicijnen via het internet wordt in dit KB duidelijk aan een aantal strikte voorwaarden onderworpen. Deze voorwaarden gelden enkel voor de verkoop via internet, niet voor de loutere reservatie van geneesmiddelen die daarna afgehaald worden in de apotheek.

Welke geneesmiddelen mogen via het internet verkocht worden? Voorschriftvrije geneesmiddelen (OTC-geneesmiddelen) voor menselijk gebruik en medische hulpmiddelen. De verkoop van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, ook al zijn deze voorschriftvrij, is niet toegelaten. Ook de verkoop van grondstoffen en van officinale bereidingen zijn niet toegelaten. Deze producten zijn immers geen geregistreerde geneesmiddelen waarvoor een vergunning verleend werd.

Wie mag medicijnen online verkopen? Het te koop aanbieden en de levering van geneesmiddelen vrij van voorschrift via het wereldwijde web kan enkel via een apotheker die werkzaam is in een voor het publiek opengestelde apotheek.

Wie mag online medicatie aankopen? Enkel individuele patiënten kunnen geneesmiddelen via het internet aankopen. Het is niet toegestaan om geneesmiddelen te verkopen aan groepen van patiënten of andere personen dan patiënten. Bovendien moeten de patiënten wonen in België.

De wet gaat van kracht vanaf 9 februari 2009.